• Strona główna
  • Klinika Ortopedii
  • „Ortop” Poliklinika
  • Kursy
    • Kurs satelitarny 29.09.2006
      • Informacje ogólne
      • Program kursu
    • Kurs 4. 2005
      • Informacje ogólne
      • Kurs podstawowy
      • Kurs doskonalący
      • Kurs zaawansowany
    • Kurs 3. 2004
      • Informacje ogólne
      • Program kursu
    • Kurs 2. 2002
      • Informacje ogólne
      • Program kursu
      • Zdjecia z kursu
    • Kurs 1. 2001
      • Informacje ogólne
      • Program kursu
      • Zdjecia z kursu
    • XVI Międz. Konf. A.S.A.M.I.
      • Informacje ogólne
      • Konferencja A.S.A.M.I.
  • Dorobek naukowy
  • Życiorys
  • Kontakt
Praktyka prywatna
  • Praktyka prywatna
  • Zakres usług
Metoda Ilizarowa
  • Metoda Ilizarowa
  • Prof. G. A. Ilizarow
  • Aparat Ilizarowa
  • Zasady osteogenezy dystrakcyjnej
Dla pacjentów
  • Etapy leczenia
  • Rehabilitacja
  • Jak żyć z aparatem
Zastosow. kliniczne
  • Nierówność kończyn dolnych
  • Zaburzenia osiowe kończyn
  • Zniekształcenia stóp
  • Niedobór wzrostu
  • Achondroplazja
  • Urazy
  • Stawy rzekome
  • Przykurcze stawowe
  • Kończyny górne
  • Inne
  • Linki
  • Piśmiennictwo

postheadericon Etapy leczenia

Zabieg operacyjny polegający na założeniu aparatu dystrakcyjnego i przecięciu kości jest tylko pierwszym etapem leczenia. Bezpośrednio po operacji należy rozpocząć intensywną rehabilitację zmierzającą do utrzymania jak największej sprawności chorego w czasie całego leczenia, a szczególnie maksymalnego zakresu ruchów w stawach oraz pełnego obciążania operowanej kończyny. Po około 5 - 7 dniowym okresie odroczenia rozpoczyna się kolejny etap leczenia: powolna dystrakcja (rozciąganie) kości poprzez rozkręcanie aparatu.

Okres dystrakcyjny
Dystrakcję najczęściej prowadzi się cztery razy dziennie po 1/4 mm, co daje dzienny przyrost długości wydłużanego segmentu 1mm na dobę. Jest to najtrudniejszy etap leczenia związany z największą liczbą problemów wynikających głównie ze wzrastającego napięcia tkanek. Długość tego okresu zależy od wielkości wydłużenia oraz jego tempa, które szczególnie pod koniec może być znacznie mniejsze niż początkowo. Po zakończeniu dystrakcji rozpoczyna się proces przebudowy (konsolidacji) nowo powstałej tkanki kostnej (regeneratu).

Okres konsolidacji
Okres ten polega na noszeniu aparatu z zachowaniem funkcji kończyny. Trwa najczęściej ok. 1,5 x dłużej niż okres dystrakcyjny. Długość tego etapu zależy przede wszystkim od potencjału gojenia organizmu. U dzieci jest on znacznie większy niż u dorosłych, dlatego konsolidacja regeneratu trwa krócej. 
Ostatni etap rozpoczyna się po usunięciu dystraktora i polega na usprawnianiu i ostatecznej przebudowie kostnej regeneratu.