Najczęstszymi przyczynami znacznego niedoboru wzrostu określanego jako karłowatość są dysplazje kostne. Wśród nich najczęstszą jest achondroplazja. Znaczny niedobór wzrostu powodują również inne schorzenia takie jak: hipochondroplazja, pseudoachondroplazja i inne dysplazje, zespół Turnera, krzywica hipofosfatemiczna i inne. Mniejsze niedobory wzrostu bez istnienia jakiejkolwiek chorobowej przyczyny tego stanu określa się mianem niskiego wzrostu pochodzenia konstytucjonalnego. Do niedawna jedyną możliwością leczenia niektórych z tych stanów była kosztowna i mało efektywna terapia hormonem wzrostu. Metoda Ilizarowa stworzyła nowe możliwości leczenia tych chorych i pozwoliła na zwiększenie ich wzrostu nawet o kilkadziesiąt centymetrów. Leczenie to jest jednak bardzo długotrwałe i obciążające, dlatego wymaga bardzo dokładnej oceny przedoperacyjnej i ostrożnej kwalifikacji chorego.

Chory 17 letni z niedoborem wzrostu (110 cm) na tle dysplazji chrzęstnokostnej.	Ten sam chory - widok z tyłu. Zaburzenie proporcji ciała. Skrócenie długości kończyn w stosunku do tułowia.
Pierwszy etap leczenia. Po założeniu aparatów Illizarowa na prawe udo i lewą goleń.	Kończyny dolne w aparatach
Po zakończeniu leczenia. Wzrost 128 cm	Po zakończeniu leczenia. Wzrost 128 cm